zaterdag 21 april 2018

Hij straalt van oor tot oor.....

Het is een genot om te zien. Elke keer weer. Als Youri bij ons binnenkomt, dan straalt hij telkens van oor tot oor. “Ik mag bij jullie eten, Opa”. We passen dan een paar uurtjes op en uiteraard eet hij dan gezellig een boterhammetje mee. Deze week was het weer een keer zo ver. Het was warm en zonnig. Tijd om buiten te spelen dus. Hij kon dankzij het goede weer in ons tuintje spelen. Met stoepkrijt en met het spel met de ballen. Eten bleek dit keer geen succes. Hij had “niet zo veel honger om buiten te eten”. Youri had een streepjesvlieg gezien en meende dat het een wesp was. Vandaar.
Wij hadden op die warme middag nog een paar andere leuke dingetjes in petto voor Youri. Zijn zus Anouk was op schoolreisje naar toverland en spelen met zijn grote vriend Cas kon niet, want die was deze week met papa en mama op vakantie. Renée en Anouk kwamen pas vrijdag weer op schilderles!
Maar de kinderhand van Youri is snel gevuld. Hij mocht bij opa voor op de scootmobiel mee om voer en andere dingen te kopen voor de planten en aquariumvisjes van opa. Dat bleek extra feest toen duidelijk werd dat je in de winkel ook konijntjes kon kijken en cavia’s uiteraard en ook de zebravinkjes, kanaries, parkieten en dwergpapegaaien hadden zijn speciale aandacht.
Het feest was nog niet over, want we reden na de boodschapjes ook natuurlijk nog even door naar de speeltuin. Zand en een schepje. Dat is alles wat Youri nodig heeft. Ik vond het niet gek, dat hij voldaan was, toen oma hem daarna weer naar huis bracht.En zo loop vrijwel elke week hetzelfde...
Er komt nu een mooie tijd aan voor de kleintjes. Lekker buiten! Cas en Youri hebben thuis elk een mooie grote tuin “en ik heb ook een trampoline”, liet Youri trots weten. Als ze bij oma komen, dan moet er ook buiten worden gespeeld natuurlijk. Oma moet in elk geval nog wel een nieuw zwembad gaan kopen, want het oude bad is kapot. En wat moet je als kind nou zonder zwembad bij oma als het lekker warm is. Binnenkort zullen zowel Youri als Cas er wel om vragen zodra ze binnenkomen. “Heb jij ons zwembad al klaargezet, Oma?”. Ik weet zeker dat op warme dagen het antwoord “Ja hoor!” zal zijn. Ik kijk er nu al naar uit: naar die blije en tevreden gezichtjes!
(Bron: familiearchief f.van son, eerste warme dagen van 2018)





zaterdag 14 april 2018

Een stukje Van Son in Den Berg en ’t Veer..


Deze keer eens niet over mijn kleinkinderen of over mezelf. Je weet dat ik al enige tijd druk bezig ben met het schrijven van mijn familiegeschiedenis. Bij ordenen van het familiearchief en de beschikbare informatie daarvoor, kwam ik ook het familiegraf van de Ambachtsheren van Raamsdonk tegen onder het priesterkoor in de Lambertuskerk. Elk jaar weer bij de diploma-uitreiking van het Dongemond college, kwam ik de ingang van dat familiegraf tegen. Misschien interessant om er alvast iets over te vertellen. Ik stam af van Jan ‘de Jonge’  van Son en zijn tweede vrouw Elisabeth. Voor goed begrip: we hebben het over om en nabij 1450. Samen met zijn eerste vrouw Maria Jans Hendrick Crillaerts, kreeg  Jan onder andere een zoon Simon, halfbroer dus van mijn voorouder. Vijf generaties later blijkt zijn nageslacht via Dongen in Geertruidenberg te zijn terechtgekomen. Dan is –zo rond 1665- Mathijs van Son Schepen en later wordt hij ook nog Burgemeester van Geertruidenberg. Zijn zoon, Simon,  is Heer en Schout van Raamsdonk. Over hem heb ik het deze week. Simon van Son werd schout op 2 april 1710. In april 1724 hielden de Staten van Holland publieke verkoop van de ambachtsheerlijkheid Raamsdonk en op de 14e koopt Simon die heerlijkheid voor fl. 13.300,--. Hoe uitgestrekt het toen was dat lees in stukken van de Rekenkamer van Holland: “'t Ambocht van Raemsdock dat gelegen is binnen den palen die hier naervolgend: “dats de Oisteeg van der halve Mase opwaerts gaende totter Donga, ende die westzijde van der Donga te Waspyc toe ende op 't zuyteynde bescheytet de halve Donga overal”. Met zijn enige dochter stierf de tak uit, maar dankzij een testamentaire beschikking van Simon bleef de naam voortbestaan in de vrouwelijke lijn, als de familie De Jongh van Son. Simon bewoonde Chartroise, buitenplaats op de resten van het voormalige Karthuyzerklooster in ‘t Veer. In 1878 wordt het verkocht en gesloopt. De titel van heerlijkheid Raamsdonk werd in 1893 verkocht. Terug even naar Simon. Toen zijn vrouw Anna van der Pijpen in 1726 overleed, wenste hij "Het lijck in de kercke alhier te doen bijsetten". Maar "Also er geen particuliere grafplaets voor den ambachtsheer ofte die van zijne familie was gedepicieert", vroeg hij schepenen van Raamsdonk vergunning "een bequame plaets in den oosthoek van het koor der kercke alhier, omme aldaer voor zijn weledele en desselfs familie te laeten maecken een gemetselden en overwelften kelder tot een honorabele begraefplaetse". Mondvol om te vragen een familiegraaf te mogen laten maken. Simon van Son, zijn beide vrouwen en nakomelingen werden in deze grafkelder bijgezet. In 1869 bepaalde het gemeentebestuur, dat de toe- of ingang van de grafkelder niet meer open mocht. Leonard Simon de Jong van Son mocht toen van het kerkbestuur een "ingang te zijnen gunste" maken. Dat gebeurde aan de buitenkant van de kerk. Toen een lid van de familie Van Son overleed, hakte men een gat in de buitenmuur van de kerk en schoof men zo de kist de grafkelder in. Het gat werd met een granieten steen dichtgemetseld. Je kan de inscriptie op die sluitsteen nog altijd best goed lezen.  
(Bron: familiearchief f.van son;  Rekenkamer van Holland no. 673: rolle van verkooping van domeinen, fol.9.;  eigen foto’s ; HJA van Son: geschiedenis en genealogie van het beslacht Van Son ).


zaterdag 7 april 2018

Ik heb een begin gemaakt.....


Ik ben eindelijk begonnen om alvast een en ander op een rij te zetten voor wat mijn familiegeschiedenis moet gaan worden. Het voorgeslacht van de familie Bac, de herkomst van die familie en van het Bac-nageslacht met de naam Van Broechoven, de Bossche patriciërsfamilie Van Son, wiens dochter Katharina met Henricus van Broechoven trouwde en hun zoon Jan van Zonne, die als eerste geslachtsnaam Van Son doorgaf aan al zijn nakomelingen. Er zijn inmiddels veranderde inzichten; andere ontdekte bronnen die meer duidelijk hebben gemaakt. Er is veel te vertellen. Maar het wordt echt monnikenwerk, zou je kunnen zeggen. Dat wel. Ik beschik immers inmiddels, na bijna 35 jaar onderzoek en veel leeswerk, veel overleg met bevriende genealogen en uitzonderlijk veel bronnenonderzoek, over duizenden pagina’s met informatie. Met het moeilijke rangschikken daarvan, ben ik nu begonnen. Het moet uiteindelijk resulteren in mijn levenswerk. Mijn laatste werk; een verhaal met mijn volledige -mij bekende- familiegeschiedenis, vanaf zo ongeveer de vijfde eeuw na Christus tot nu toe, inclusief al onze kinderen en kleinkinderen uiteraard. Het zal nog wel enige tijd duren voordat dat werk het levenslicht ziet. Ik hoop er nog voldoende tijd voor te hebben. Ik ben al een tijdje geleden begonnen met het bedenken, hoe ik een en ander zal aanpakken. Daar ben ik nu uit. Dat betekent dat er nog honderden uren werk op mij liggen te wachten. Illustratiemateriaal heb ik voldoende verzameld. Van oorkonden tot en met foto’s die José of ik maakten op onze stamboomtripjes, toen we nog over onze auto konden beschikken. Honderden, zo niet duizenden foto’s en illustraties heb ik. Ook die moeten worden gerangschikt en toebedeeld aan de ruim dertienduizend personen in mijn genealogische database in het computerprogramma Pro-gen. Werk genoeg nog dus. En tussen de bedrijven door gaat alles bij ons zijn gangetje. Deze week was het weer zowat als vanouds. Behalve natuurlijk Pasen. Op eerste Paasdag gourmet samen met José en op tweede Paasdag kwamen de kinderen en kleinkinderen. En voor de rest in de week weer fysio met vooral onzekerheid na de cardio-versie van de afgelopen week. José ging naar de schildersclub zoals in het seizoen elke dinsdagavond. Ik ging naar een vergadering van mijn partij op woensdagavond en ’s middags keek ik in de afgelopen week naar het wielrennen in de Ronde van Baskenland. Uiteraard zag ik de puike prestatie van Niki Terpstra in de Ronde van Vlaanderen en woensdagmiddag die renners die uit de strijd werden gehaald omdat ze onder de spoorbomen doorkropen; de idioten. Vrijdagmiddag was ik bij het overleg over de coalitievorming in onze gemeente. In het komende weekend is het Parijs-Roubaix met de doortocht door het beroemde eeuwenoude woud van Wallers. Intussen lijkt het weer ook langzaam beter te worden. Achter glas ziet het er al aantrekkelijk uit. Misschien kunnen we binnenkort weer in de tuin zitten in de zon. Cas kwam woensdag en gistermiddag was het weer schilderles bij Juffrouw José voor een aantal van onze kleindochters. Anouk, Renée en ook haar zus Emma kwam een keertje mee. Dat betekende ook dat de meiden bij oma mochten blijven eten. Frietjes deze keer. En zo gaat er weer een week voorbij...
(Bron: familiearchief f.van Son: begin april 2018)